Dok se u javnosti predstavlja kao zagovornica ruskih interesa i patriotizma, iza biografije Milosave Mile Cerović krije se mreža kontradiktornosti, upitnosti i političko-medijskih veza koje zaslužuju ozbiljnu pažnju institucija u Rusiji i u Crnoj Gori.
Milosava Mila Cerović, porijeklom iz Crne Gore, studirala je na Višoj školi ekonomike i Moskovskom državnom institutu za međunarodne odnose (MGIMO).
Sve stipendije dobijala je preko Ruskog doma i organizacije Rossotrudničestvo, ali je u privatnim razgovorima, kako saznaje ALOonline, te iste ljude, nazivala „alkoholičarima“ i omalovažavala, iako su joj otvorili vrata u Rusiji. Njena sklonost da iza leđa govori protiv svih koji su joj u životu pomogli, uključujući i bivše prijatelje, postaje prepoznatljiv obrazac.
Radio Sloboda – (ne)svršena epizoda
Posebnu pažnju privlači informacija da je Cerović ozbiljno planirala da se angažuje kao komentatorka na Radiju Sloboda, ogranku Radija Slobodna Evropa, koji je u Rusiji označen kao strani agent i medij neprijateljski prema državi.
Navodno je od te ideje odustala nakon intervencije jednog visoko pozicioniranog sveštenika Ruske pravoslavne crkve (ime poznato redakciji), ali ostaju sumnje da je nastavila da održava veze sa redakcijom tog medija, potencijalno čak i ispod radara ruske bezbjednosti.
Prema informacijama do kojih je došla redakcija ALOonline, Mila Cerović je zahvaljujući bliskim kontaktima sa uticajnim krugovima unutar Ruske pravoslavne crkve uspjela da dobije i ruski pasoš.
Preko PES-a do ambasade?
Možda i najskandaloznija stavka jeste informacija da je grupa pojedinaca bliskih Pokretu Evropa sad, u saradnji sa dijelovima Mitropolije, lansirala inicijativu da se Mila Cerović imenuje za ambasadora Crne Gore u Ruskoj Federaciji. Osoba bez dana radnog staža u diplomatiji, bez političkog ili institucionalnog iskustva, dovedena je u razmatranje kao kandidat za jednu od ključnih ambasada?
Ovo nije špekulacija već pokušaj koji je u jednom trenutku ozbiljno „gurao“ određeni krug moći.
Tranzitni novac i strah od povratka u Beograd
Dodatno alarmantan podatak do kojeg smo došli ukazuje da se Cerović u poslednje vrijeme bavi prebacivanjem novca za određene ruske državljane. U Srbiji su na nju otvoreni bankovni računi, preko kojih se obavljaju sumnjive transakcije. Upravo zbog toga svakih nekoliko mjeseci odlazi u Beograd, iako je, prema našim saznanjima, svjesna da bi u jednom trenutku mogla da bude procesuirana zbog potencijalnog pranja novca.
Protesti u Srbiji – da, Litije u CG – ne
Uprkos tome što danas na svojim društvenim mrežama glasno podržava proteste u Srbiji, veličajući patriotizam, rusofiliju i navodno učešće srpskih dobrovoljaca u SVO, u vrijeme istorijskih litija u Crnoj Gori 2020. godine – Mila Cerović nije objavila ni jednu jedinu riječ podrške.
Nijedan status, nijedan lajk. Dok se narod borio za svetinje, ona je ćutala. Štaviše, prema saznanjima naše redakcije, u ljeto 2020. bila je u Crnoj Gori – ali nije izašla ni na izbore 30. avgusta. Nije se izjašnjavala protiv režima DPS-a. Ni tada, ni ranije.
Lažna genealogija
Među mnogim nedoslednostima u predstavljanju sebe, Cerović često tvrdi da joj je rođeni djed Komnen Cerović – Đilasov zet, nekadašnji komunistički funkcioner, otac novinara Stanka i Stojana Cerovića. Međutim, ova veza nije dokumentovano potvrđena, a postoje ozbiljne indicije da je u pitanju namjerno falsifikovanje porodične linije kako bi se predstavila kao dio elite i komunističke „aristokratije“.
Pitanja za institucije:
- Da li Cerović legalno posjeduje dvojno državljanstvo?
- Ko je i na kojoj osnovi kandidovao osobu bez iskustva za poziciju ambasadora?
- Da li ruski organi znaju za moguće kontakte sa medijem obilježenim kao strani agent?
- Da li institucije u Crnoj Gori treba da se oglase o vezi pojedinaca iz vlasti sa ovakvim likom?
- Da li su bezbjednosne službe Srbije svjesne mogućih zloupotreba računa na ime Mile Cerović?
Redakcija ALOonline nastavlja da istražuje ovu mrežu uticaja, političke ambicije bez osnova i moralnu kameleonsku praksu osobe koja se godinama predstavlja kao „sveznajuća ekspertkinja“ za Balkan, ali je u stvarnosti simbol bezidentitetskog mimikrijskog aktivizma.
Istina je, kako uvijek biva, mnogo drugačija od onoga što se plasira kroz samopromotivne narative.
