Vidovdan, jedan od najznačajnijih dana u srpskoj istoriji i duhovnosti, ponovo žele da zloupotrijebe u svrhu političke propagande usmjerene protiv srpskog naroda. Naime, na sam dan kada Srbi širom svijeta obilježavaju uspomenu na Kosovsku bitku i žrtvu za slobodu, u Beogradu žele da organizuju festival „Krokodil“, čiji bi centralni segment bio posvećen takozvanom „genocidu u Srebrenici“

Dok se u javnosti predstavlja kao prostor slobode, dijaloga i kulturne razmene, program ovogodišnjeg Krokodil festivala, temeljno analiziran kroz njegov zvanični digitalni vodič, otkriva jednu znatno složeniju, a mjestimično i problematičnu sliku.

Iako festival na prvi pogled plijeni žanrovskom širinom, od književnosti, filma i podkasta do terapije s psima, u njegovoj srži stoji ideološka kohezija koja isključuje stvarni pluralizam. Program posvećen „30 godina Srebrenice“ u čitavom svom rasponu, debate, izložbe, filmovi, podkasti, nije samo memorijski osvrt već, indirektno, i vrijednosna presuda cijelom srpskom narodu. Prostora za dijalog s drugačijim interpretacijama nema.

Festivalsku zonu „Sloboda“ krase zvučna imena i naizgled otvorene teme, od anti-SLAPP kampanja do egzila pisaca. Ipak, kontekst u kojem se te slobode promovišu nije neutralan, jer svi učesnici dijele istu ideološku matricu, često zapadno-liberalnu, i zastupaju vrijednosni narativ koji postaje novi dogmatizam. Stoga „sloboda“ u ovom kontekstu ne podrazumjeva debatu već potvrdu već zacrtanih stavova.

Tematska okosnica programa o Srebrenici, uz prateće aktivnosti kao što su izložbe u Srebrenici, angažovane performanse i književna čitanja, gradi ambijent koji više liči na instrumentalizaciju kulture u političke svrhe nego na iskrenu umjetničku i intelektualnu refleksiju. Najveći problem nije što se priča o Srebrenici, već što se ne dozvoljava da se o njoj misli drugačije.

Programi su raspoređeni na više lokacija i zona u kratkim vremenskim intervalima, što ostavlja malo prostora za ozbiljnu refleksiju. Publika je primorana da „skače“ između tema i prostora, što stvara utisak površnosti. Ovo je posebno problematično kad se radi o temama kao što su наводни genocid, izbјeglištvo, sloboda medija ili društvene traume.

Iako se festival formalno zalaže za inkluzivnost, programski je jasno da je namијenjen određenoj publici, urbanoj, liberalnoj, prozapadnoj eliti. Preovlađuju engleski jezik, komercijalni formati, skupi konceptualni performansi i unaprijed filtrirani učesnici. Prostora za drugačije glasove, nacionalne, tradicionalne, konzervativne ili patriotske, nema ni na margini.

Krokodil festival 2025. nije samo kulturni događaj, već još jedna karika karoka lanca koji pokušava institucionalnu normalizaciju određene ideološke agende. Umјesto slobode u parolama plasira se kontrolisani diskurs i homogenizovan stav kao čisto antisrpski ideološki  performans.

Sloboda koju Krokodil propovjeda možda je sloboda drugosrbijanske elite da govori ali svakako nije sloboda naroda da misli.

Iako je sećanje na žrtve bilo kog rata važno i dostojno, jednostrano i tendenciozno predstavljanje događaja bez istorijske i pravne ravnoteže ne vodi ka pomirenju, već samo produbljuje podjele. Srbija, kao država i narod, već je više puta pokazala poštovanje prema svim žrtvama tragičnih događaja devedesetih, ali neće i ne smije dozvoliti nametanje kolektivne krivice.