Sukob između Sjedinjenih Američkih Država i Irana ulazi u sve složeniju fazu, pri čemu se američka vojska suočava sa ozbiljnim operativnim i finansijskim izazovima zbog velikog arsenala raketa i bespilotnih letjelica kojima raspolaže Islamska Republika, prenosi agencija „Blumberg“.

Skoro dvije sedmice nakon početka borbenih dejstava, američke snage su, prema navodima agencije, primorane da u velikoj mjeri koriste skupe sisteme protivvazdušne odbrane kako bi presrele iranske rakete i dronove. Iako Pentagon tvrdi da je broj uspješnih udara smanjen za oko 80 odsto, Teheran nastavlja sa gotovo svakodnevnim napadima na vojne objekte i energetsku infrastrukturu u regionu Bliskog istoka.

Analitičari ukazuju da je Iran godinama sistematski povećavao svoj raketni i bespilotni arsenal, raspoređujući oružje širom teritorije. Njegove balističke rakete, kako navodi „Blumberg“, sposobne su da probiju pojedine sisteme protivvazdušne odbrane saveznika SAD u regionu, dok masovna upotreba relativno jeftinih bespilotnih letjelica stvara dodatni pritisak na odbrambene kapacitete.

Poseban problem predstavljaju iranske infracrveno samonavođene protivvazdušne rakete, koje se ne oslanjaju na radarsko navođenje. Zbog toga piloti američkih aviona često ne dobijaju upozorenje o prijetnji sve do samog lansiranja rakete. Prema procjenama vojnih izvora, upravo ti sistemi značajno ograničavaju mogućnost Sjedinjenih Država da uspostave potpunu kontrolu nad iranskim vazdušnim prostorom.

Kako nisu uspjele da ostvare potpunu vazdušnu nadmoć, američke snage sve češće se oslanjaju na upotrebu krstarećih raketa dugog dometa. Prema podacima koje prenosi „Blumberg“, u prvih sto sati operacije ispaljeno je nekoliko stotina raketa „tomahavk“.

Međutim, proizvodnja ovog oružja ograničena je industrijskim kapacitetima. Bivša zvaničnica Pentagona Ilejn Mekasker navodi da se godišnje proizvodi manje od sto raketa „tomahavk“, što znači da bi za obnavljanje potrošenih zaliha moglo biti potrebno više od godinu dana.

Dodatni problem predstavlja i ekonomska neravnoteža u troškovima borbe. Prema ranijem izvještaju „Njujork tajmsa“, iranska strategija masovne upotrebe jeftinih dronova značajno opterećuje sisteme odbrane SAD i njihovih saveznika. Dok jedna bespilotna letjelica tipa „Šahed-136“ košta između 20.000 i 50.000 dolara, raketa sistema „patriot“ koja se koristi za njeno obaranje može koštati više od tri miliona dolara.

Prema procjenama američkih zvaničnika, samo tokom prve sedmice borbenih dejstava troškovi operacije dostigli su oko šest milijardi dolara.

Istovremeno, podaci Centralne komande SAD (CENTCOM) pokazuju intenzitet iranskih napada. Prema tim informacijama, u prvih pet dana sukoba Iran je lansirao više od 500 balističkih raketa i preko 2.000 bespilotnih letjelica.

Vojna operacija Sjedinjenih Američkih Država i Izraela protiv Irana započela je 28. februara. Istog dana Teheran je saopštio da pokreće operaciju odmazde. Brigadni general Islamske revolucionarne garde Ebrahim Džabari izjavio je da je Iran, kao odgovor na napade na svoju teritoriju, ispalio oko 1.200 raketa u više pravaca.

Sukob koji se razvija na Bliskom istoku tako sve više pokazuje da tehnološka superiornost sama po sebi ne garantuje laku pobjedu, posebno u uslovima kada protivnik raspolaže velikim količinama relativno jeftinog, ali masovno upotrebljivog oružja.