Na današnji dan, prije 26 godina, započela je jedna od najtežih i najslavnijih bitaka u novijoj srpskoj istoriji – bitka na Paštriku. Zajedno sa epopejom na Košarama, ova bitka predstavlja simbol vojničke hrabrosti, otpora i požrtvovanja, ali i dubokog poštovanja prema mladim životima koji su položeni za odbranu otadžbine.
Herojska odbrana planine Paštrik, strateške tačke na granici sa Albanijom, počela je 26. maja 1999. godine u jedan sat iza ponoći, kada je Vojska Jugoslavije napadnuta artiljerijom i minobacačima iz pravca Albanije. Ubrzo potom, oko pet časova, otpočeo je i kopneni napad OVK uz logističku podršku NATO avijacije i regularne albanske vojske.
U operaciji „Strela“, koja je trajala sve do 14. juna – pet dana nakon Kumanovskog sporazuma o prekidu neprijateljstava – 26 pripadnika 549. motobrigade VJ je poginulo, dok je 126 vojnika ranjeno. Oni su, uprkos nadmoćnom neprijatelju i NATO agresiji, uspjeli da zaustave prodor i odbrane državnu granicu. Njihova hrabrost ostaje zapisana kao jedan od najuzvišenijih primjera rodoljublja.
Prvi put u toj bici korišćena je strategijska avijacija i takozvano „tepih bombardovanje“, što je borbu na Paštriku učinilo možda i težom od one na Košarama. Protivnik, uz podršku NATO-a, nije birao sredstva. Ipak, naša vojska je nanela teške gubitke – prema zvaničnim podacima kosovske Komisije za veterane, poginulo je 453 pripadnika OVK, dok ih je preko 700 ranjeno. Odnos snaga bio je drastično neravnopravan, ali srce, čast i vjera u otadžbinu nadjačali su sve.
Na visini od 1.986 metara, na svetoj zemlji Paštrika, "gorjeli su i zemlja i vazduh", ali nije gorela snaga i odlučnost vojnika koji su znali za šta stoje.
Danas, nakon više od dvije decenije, obaveza je svih nas da ne zaboravimo – ni imena, ni podvige, ni žrtvu. Heroji Paštrika nisu dio prošlosti. Oni su temelj našeg dostojanstva i opomena da se sloboda ne poklanja – ona se brani.
