Bitka kod Galipolja odigrala se 1312. godine između Srba i Turaka. Završena je potpunom pobjedom Srba koje je vodio veliki vojvoda Novak Grebostrek. Napredovanjem i osvajanjem gradova u Maloj Aziji Turci dolaze do ideje da pređu u evropski dio Vizantije što ubrzo i učine pod vođstvom Halil-paše. Ne naišavši na otpor vizantijske vojske Turci počinju sa pljačkom po Trakiji, zauzimajući manje gradove.

Vizantijski car Andronik II u nedostatku sopstvenih snaga se odlučuje da u pomoć pozove svog zeta srpskog kralja Milutina, koji se odaziva pozivu i šalje mu svog najboljeg vojskovođu Novaka Grebostreka i 2000 teško oklopljenih konjanika. Srpska konjica je brzo stigla u Trakiju i zatekla je Turke kako opsedaju Galipolje, gdje se bitka i odigrala. U silnom naletu teško oklopljena srpska konjica razbila je tursku vojsku veoma brzo ne dozvolivši Turcima da pobjegnu na svoje lađe.

Gubici turske vojske bili su katastrofalni od preko 2000 vojnika u životu je ostalo tek nekoliko desetina, a i sam turski vojskovođa Halil-paša je izgubio život. Ovim porazom je za nekoliko decenija odgođena turska invazija na Balkan i osvajanje Carigrada, jer, iako je Vizantija bila nemoćna i nespremna za rat, postojala je srpska država koje je u to vrijeme neosporno bila najjača sila u usponu.

Veliki vojvoda Novak vjerovatno je jedini Srbin koji je doživio da mu 1313. romejski car Andronik II Paleolog organizuje nakon pobjede – trijumf u Konstantinopolju. Ovakvu počast dobijale su samo vojskovođe Rima u vrijeme njegove stare slave. Srpski vojvoda dočekan je kao oslobodilac starih maloazijskih gradova Nikeje, Nikomedije i Bruse. Bitka kod Galipolja koja se završila apsolutnom srpskom pobjedom razlog je zašto je vojvoda Novak Grebostrek jedina ličnost koja se imenom pominje u srednjovjekovnim „Životima kraljeva i arhiepiskopa srpskih“, a da nije član vladarske porodice Nemanjića.