Sveštenik bez parohije, „duhovnik“ u trenerci i lajf-kouč na mrežama, upravo to je pravi opis Nenada Ilića, oca čuvenog influensera Bake Praseta, čovjeka koji se nekada predstavljao kao sveštenik Srpske pravoslavne crkve, a danas sve otvorenije djeluje kao ideološki operativac strukture usmjerene protiv vrha SPC, piše ALO.rs.
Iako formalno u svešteničkoj mantiji, koju radije mijenja trenerkom, nastup Ilića nema veze sa pravoslavnom tradicijom, dogmatima ili liturgijskim životom.
Rukopoložen ne od bilo koga, već od vladike Grigorija, episkopa više poznatog po skandalima, ljubavnim vezama sa poznatim ličnostima, skupocenim automobilima i vezama sa zapadnim krugovima i ekumenističkoj retorici nego po duhovnom radu, Ilić je u Srbiju došao iz Holandije, gdje je kratko službovao u Amsterdamu. I to ne da nastavi službu, već da preuzme ulogu javnog glasnogovornika jedne ideološke mreže.
Prema svjedočenjima bliskim krugovima Patrijaršije, sam patrijarh Pavle, kao još tadašnji poglavar Crkve, svojevremeno nije želio da ga rukopoloži, i to upravo zbog Ilićevog netradicionalnog shvatanja svešteničke službe i životnog stila koji nije bio u skladu sa duhom pravoslavlja.
Ironija sudbine je što se mnogi od današnjih mladih učesnika protesta i studentskih blokada, koji se pozivaju na lik i djelo patrijarha Pavla, u isto vrijeme u duhovnom smislu ugledaju na čovjeka koga je upravo taj isti patrijarh smatrao nepodobnim.
Danas Ilić otvoreno podržava studentske proteste, govori protiv patrijarha Porfirija i učestvuje i aktivno propagandno prati, akciju čiji je cilj ne samo smjena aktuelnog režima, nego i smjena vrha Srpske pravoslavne crkve. U privatnoj prepisci, koja je nedavno dospjela u javnost, jasno se navodi njegova povezanost sa mrežom koja je u maju, na Saboru SPC, planirala pokušaj rušenja aktuelnog patrijarha. Ta mreža obuhvata i dio medija, dio inteligencije, ali i takozvane kulturne krugove koji nastoje da nametnu „novo pravoslavlje“, religiju bez pokajanja, bez Liturgije i bez kanonske discipline.
Ilić se predstavlja kao čovjek vere, ali njegove objave liče više na motivacione poruke, njegovi nastupi više na podkaste, a njegov autoritet izvire ne iz Crkve, već sa Fejsbuka. To što ga već godinama prati istorija netransparentnih brakova, izbjegavanja kanonske obaveze i otvorenog angažmana u opozicionim strukturama, za mnoge je alarm, ali za jedan dio publike, po svemu sudeći, inspiracija.
Umjesto pastira, kao što je bio patrijarh Pavle, dobili su duhovnog marketera, kog taj isti patrijarh nije želio ni da rukopoloži. Umjesto propovjednika – ideologa. A umjesto jasne crkvene službe jeftin politički angažman upakovan u simbole vjere koju suštinski ne predstavlja.
