Samardžić je jedini srpski glumac nagrađen Zlatnim lavom na Filmskom festivalu u Veneciji (1967). Nadimak mu je bio Smoki, po ulozi koju je tumačio u filmu Peščani grad.
Rođen je u Skoplju, u porodici rudara koji su radili u rudniku uglja Jelašnica kod Niške Banje. Vodi porijeklo sa Krivošija odakle se njegov otac dvadesetih godina dvadesetog vijeka odselio trbuhom za kruhom. Još u gimnaziji je povremeno radio da bi izdržavao porodicu.
Studirao je pravo, a potom je prešao na Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu. Njegov talenat je otkriven veoma rano i dobio je stipendiju za studije kod režisera Bojana Stupice. Samardžić je završio Akademiju u Beogradu.
Kroz gotovo trideset godina glumio je glavne i veće sporedne uloge u više od sedamdeset filmova različitih žanrova, najčešće u ratnim i komedijama, a kasnije i u djelima društvene problematike: Ljubavni život Budimira Trajkovića, Smrt gospodina Goluže, Život je lep, Kuća pored pruge i dr.
Naklonost publike stekao je gotovo isključivo na filmu; kako sam kaže, igrao je kod skoro svih jugoslovenskih reditelja. Na televiziji je nastupao relativno malo (glavne uloge u četiri televizijiske serije: Kuda idu divlje svinje, Dimitirije Tucović, Vruć vjetar i Policajac sa Petlovog brda).
Dobitnik je i Sedmojulske nagrade SR Srbije 1984. godine za glumačko ostvarenje u proteklih dvadesetpet godina, te tadašnjeg najvišeg priznanja Nagrade AVNOJ-a 1988. godine (inače, ova nagrada je prvi put dodiljena jednom filmskom glumcu). Od svih jugoslovenskih glumaca najčešće je nagrađivan na Pulskom festivalu.
