PEKING – Kineski predsjednik Si Đinping izgubio je povjerenje u pojedine najviše zvaničnike Narodnooslobodilačke armije Kine, uključujući i generale koje je ranije lično unaprijedio u okviru programa vojnih reformi, objavio je „Njujork tajms”.

Prema pisanju tog lista, u osnovi rastućeg nepovjerenja nalaze se korupcijski skandali koji posljednjih godina potresaju kineski vojni vrh. Kinesko rukovodstvo, kako se navodi, korupciju u oružanim snagama ne posmatra isključivo kao pitanje finansijskih zloupotreba, već i kao pokazatelj političke nepouzdanosti i nedovoljne lojalnosti Komunističkoj partiji.

„Njujork tajms” navodi da Si probleme sa borbenom gotovošću vojske sve više povezuje sa ideološkom nedisciplinom i nedostatkom političke odanosti. Džoel Vutnov, viši saradnik na Nacionalnom univerzitetu odbrane u Vašingtonu, ocijenio je da kineski lider korupciju u armiji tumači kao posljedicu „ideološke nečistoće”.

Si je, prema navodima lista, više puta isticao da u Narodnooslobodilačkoj armiji ne smije biti ljudi sa „podijeljenim srcem” u odnosu na partiju. Ta formulacija odnosi se na vojne kadrove čija se odanost partijskoj liniji dovodi u pitanje.

Ekspert Đianven Kou izjavio je za „Njujork tajms” da taj izraz ima posebno značenje za kineskog predsjednika, jer se slične formulacije pojavljuju u starim kineskim traktatima o suprotstavljanju nepouzdanim generalima i zavjerenicima. Prema tim navodima, jedno takvo djelo nalazilo se i u ličnoj biblioteci Si Đinpinga.

Kineski vojni sud nedavno je izrekao smrtne kazne sa dvogodišnjim odlaganjem bivšim ministrima odbrane Veju Fengheu i Li Šangfuu zbog optužbi za mito, što se u Kini u praksi najčešće preinačuje u doživotnu kaznu zatvora. Obojica su prethodno bila visoko pozicionirana u sistemu odbrane i Centralnoj vojnoj komisiji.

Kampanja je posebno pogodila strukture povezane sa modernizacijom kineske vojske, nabavkama, raketnim snagama i odbrambenom industrijom. Zapadni analitičari ocjenjuju da čistke u vojnom vrhu istovremeno pokazuju Sijevu namjeru da pojača političku kontrolu nad armijom, ali i da otvaraju pitanja o stabilnosti komandnog sistema i borbenoj spremnosti kineskih oružanih snaga.