Srpska pravoslavna crkva 4. avgusta slavi spomen na svetu Mariju Magdalenu, u narodu poznatiju kao Blaga Marija. Iako njen praznik nije obilježen crvenim slovom u crkvenom kalendaru, ova svetiteljka ima posebno mjesto u srpskom narodu, posebno među ženama.
Marija Magdalena potiče iz grada Magdale u Siriji, po kome je i dobila ime. Bila je vjerna učenica Isusa Hrista, pratila ga je tokom Njegovog zemaljskog života, bila pod krstom na Golgoti, a po Vaskrsenju prva je ugledala Gospoda i objavila radosnu vijest apostolima. Pravoslavna crkva je zbog toga smatra ravnoapostolnom.
Prema predanju, otputovala je u Rim gdje je pred carem Tiberijem svjedočila Hristovo Vaskrsenje, poklonivši mu jaje koje je čudom postalo crveno. Otuda i potiče običaj farbanja crvenih vaskršnjih jaja. Posljednje godine života provela je u Efesu, kod apostola Jovana Bogoslova. Njene mošti su kasnije prenesene u Carigrad, gdje počivaju u hramu posvećenom njoj.
Običaji i vjerovanja
Iako je riječ o nepokretnom prazniku bez crvenog slova, u narodu vlada uverenje da se tog dana ne sme raditi u kući ili na polju. Vjeruje se da se radom može uvrijediti svetiteljka, pa je dan Blage Marije rezervisan za mir, molitvu i odmor.
Žene se na ovaj praznik naročito mole svetoj Mariji Magdaleni, pale svijeće i, kako kaže narodno predanje, mogu joj tražiti ispunjenje jedne želje – jer „Blaga Marija ne odbija žensku molitvu“. U nekim krajevima Srbije i Republike Srpske vjeruje se da je ona bila sestra Svetog Ilije, pa se vremenske nepogode na ovaj dan tumače kao "razgovor brata i sestre".
Pravoslavna tradicija ne prihvata zapadne interpretacije koje su Mariju Magdalenu predstavljale kao grešnicu. Umjesto toga, ona se u pravoslavlju poštuje kao čista i prosvećena žena, duhovno izliječena i uzvišena, koja je život posvetila propovijedanju Hristovog učenja
