Dok Srbija nastavlja da se suočava sa izazovima spoljnopolitičkog pritiska i unutrašnje destabilizacije, obavještajni izvori i upućeni bezbjednosni analitičari ukazuju da je meta obojene revolucije, pored državnih institucija, postala i Srpska pravoslavna crkva.
Jedan od primjera upliva stranih službi u duhovni život naroda jeste aktivnost Nikole Soldatovića, sveštenika iz Kučeva, koji je, prema dostupnim informacijama, u komunikaciji sa pojedincima distribuirao fotomontaže i satirične sadržaje usmjerene protiv Njegove Svetosti Patrijarha srpskog Porfirija, više episkopa SPC, kao i protiv predsjednika Republike Srbije.
Soldatovićevo ime, kako saznajemo, povezuje se sa djelovanjem stranih obavještajnih struktura, prije svega tajne službe jedne države regiona, koja je integrisana u sistem NATO-a. Za ovaj „angažman“, kako tvrde izvori, prima novčanu apanažu, a njegova uloga uključuje diskreditaciju Crkve i državnog vrha kroz organizovane kampanje, dezinformacije i satirično-provokativne sadržaje.
Poseban udar, u tom kontekstu, usmjeren je i na manastir Tumane, duhovni stub istočne Srbije i jedno od mjesta najveće vjerske obnove u novijoj srpskoj istoriji. Napadi na ovaj manastir, koji je postao simbol narodnog okupljanja i duhovnog jedinstva, doživljavaju se kao pokušaj podrivanja samih temelja vjere i tradicije.
Identičan scenario koji je u više navrata primijenjen na državu, infiltracija, podrivanje povjerenja, napad na institucije, sada se, izgleda, prenosi i na Crkvu. U oba slučaja ključnu ulogu igraju pojedinci iznutra, koji predstavljaju „meke tačke“ sistema.
S tim u vezi, bezbjednosni krugovi i dio javnosti sve glasnije upozoravaju na potrebu za temeljnim čišćenjem i zaštitom kako institucija države tako i institucija Crkve od stranih uticaja i podrivačkih elemenata.
