Američko ratno vazduhoplovstvo planira da lovac šeste generacije F-47 uvede kao jednu od ključnih platformi za upotrebu nove rakete AGM-88J (SiAW), koja je trenutno u fazi razvoja. Ova odluka ukazuje da će buduća letjelica, za koju se prvobitno pretpostavljalo da će biti namjenjena prije svega za ostvarivanje vazdušne nadmoći, imati znatno širi spektar borbenih zadataka od svog prethodnika F-22 „raptora“.

Raketa SiAW predstavlja razvojni nastavak protivradarske rakete AGM-88G, konstruisane kako bi lovcu pete generacije F-35 omogućila efikasnije gađanje neprijateljskih radara i sistema protivvazdušne odbrane. Nova varijanta je, međutim, zamišljena kao znatno svestranije sredstvo, namjenjeno dejstvu po širem spektru ciljeva na zemlji i ujedno kao glavni tip rakete vazduh–zemlja za F-35. Očekivani domet projektila je oko 300 kilometara, a njegova konstrukcija omogućava gađanje i pokretnih ciljeva, poput mobilnih lansirnih sistema za balističke i krstareće rakete.

Američko ratno vazduhoplovstvo je 4. marta objavilo poziv industriji za proširenje proizvodnih kapaciteta za ovaj tip naoružanja. U tom dokumentu se navodi da će rakete SiAW moći da koriste više različitih platformi. Pored budućeg F-47, tu su i F-35, F-16, kao i novi strateški bombarder B-21 „rejder“.

F-47 je prije svega zamišljen kao odgovor na ubrzani tehnološki razvoj kineske avijacije. Kao glavni potencijalni protivnik u vazdušnim duelima pominje se kineski J-20, lovac pete generacije dugog dometa, koji mnogi analitičari smatraju jednim od najsposobnijih aviona za borbu u vazduhu. Peking je već od decembra 2024. godine predstavio više prototipova i demonstracionih letova čak tri različita koncepta lovaca šeste generacije, a pojedine procjene ukazuju da bi Kina mogla započeti operativno uvođenje takvih letjelica i nekoliko godina prije Sjedinjenih Država, uz potencijalnu prednost od oko pet godina.

Ipak, u američkim vojnim krugovima ukazuje se da većina savremenih vazdušnih operacija ne podrazumjeva direktne vazdušne duele sa tehnološki ravnopravnim protivnikom. Upravo zbog toga se očekuje da će integracija rakete SiAW omogućiti da jedinice opremljene lovcima F-47 učestvuju i u operacijama koje nisu dio velikog sukoba velikih sila, već podrazumijevaju napade na infrastrukturu, radarske sisteme ili mobilne lansirne platforme.

Projektanti takođe računaju na značajne tehničke prednosti nove letjelice. Očekuje se da će F-47 imati znatno veći borbeni domet, snažnije senzore, naprednije sisteme elektronskog ratovanja i veći kapacitet nošenja oružja u odnosu na postojeće zapadne lovce. To bi moglo da ga učini pogodnim za udarne misije u situacijama u kojima bi opstanak F-35 bio neizvjestan ili bi njegov operativni radijus bio nedovoljan.

Posebno se naglašava geografski faktor na pacifičkom ratištu. Ogromne udaljenosti između američkih baza i potencijalnih ciljeva značajno opterećuju lovce četvrte i pete generacije, čiji je domet ograničeniji u poređenju sa pojedinim kineskim avionima, kao što su J-16 i J-20. Upravo zbog toga se od nove generacije letjelica očekuje da obezbijedi veću operativnu fleksibilnost i mogućnost izvođenja udara na velikim distancama.

Ukoliko se ovi planovi realizuju, F-47 bi mogao postati jedan od ključnih elemenata budućeg američkog vazdušnog ratovanja – letjelica koja neće biti ograničena samo na kontrolu neba, već i na precizne udare duboko u pozadini protivnika.