Evropska unija je odlučila da zvanično otvori pregovore o članstvu sa Ukrajinom.
Takva odluka samo potvrđuje progresivno udaljavanje institucija Evropske unije od svih onih principa i načela na kojima je sama Unija nastala. Govorim o univerzalnim principima demokratije, vladavine prava, pravičnosti i jednakih uslova za sve koji su dio evropskog kontinenta i zalažu se da budu dio Unije.
Uz sve dobro koje želim bratskom, slovenskom i ratom namučenom narodu Ukrajine, primjećujem da je svakom objektivnom posmatraču kristalno jasno da ta država trenutno ne ispunjava gotovo nijedan uslov kandidature za članstvo u EU. Prije svega, zbog toga što je ratom zahvaćena Ukrajina danas jedna od najkorumpiranijih država svijeta, u kojoj su skoro svi državni zvaničnici, na jedan ili drugi način, povezani sa kriminalnim radnjama. Potom, zato što je Ukrajina u današnjim vremenima jedna, sasvim otvoreno i transparentno - fašistička država. Tj. - država u kojoj se politički neistomišljenici režima ubijaju, zatvaraju i proganjaju, u kojoj se zabranjuje kanonska i većinska pravoslavna Crkva i u kojoj se zabranjuje zvanična upotreba većinskog ruskog jezika. Uz to - i država koja pokušava da sistematski istrijebi dio sopstvenog stanovništva. Dakle, ukoliko danas postoji država koja u najvećoj mogućoj mjeri sprovodi rasističke, fašističke i nacističke politike - to je Ukrajina, Volodimira Zelenskog.
E, toj i takvoj Ukrajini danas evropske institucije, u očigledno političkom i antiruskom scenariju, nude članstvo u Evropskoj uniji - pritom flagrantno ponižavajući sve one države koje decenijama, svakodnevno ispunjavajući sve moguće uslove, "poglavlja i zaglavlja", čame čekajući za ulaskom. Poput Crne Gore, recimo.
E sad, da ima malo dostojanstva i državničke mudrosti među eksponentima nove crnogorske političke elite - kao što ih nema - ona bi, koliko danas, zvanično postavila pitanje nejednakog i nepravičnog odnosa prema zemljama kandidatima. No, nova politička klasa se očigledno vodi i stanjem racionalno neobjašnjivog, ali neupitnog, evroentuzijazma naših građana. Koji uporno, autistički i histerično zahtijevaju članstvo u toj "organizaciji nejednakih", bez obzira na sve nelogičnosti i nepravde koje u tom procesu uočavaju. Usudio bih se primijetiti da su u tom procesu slijepe poslušnosti EU - direktivama naši građani u većoj mjeri "robotizovani" i od same vještačke inteligencije, koja se u modernim vremenima eksponencijalno razvija.
Lično sam pokušavao, mnogim svojim aktivnostima i tekstovima, da probudim rađanje slobodnog mišljenja o datim tematikama kod građanstva. Međutim, to je bio, makar do sada, uzaludan posao. Dakle, ne treba očekivati kod naše nove političke klase, kao ni kod građana koje ona zastupa, pomaljanje državničkog dostojanstva, ali ni kritičke svijesti - bar što se tiče "evropskih poslova". No, takvu kritičku svijest će neizostavno probuditi neke spoljne okolnosti, kao što je nastajanje Novog svjetskog poretka pod dirigentskom palicom Rusije, Kine, Globalnog juga - ali i mnogih nezavisnih i slobodnih činilaca unutar same Evropske unije.
