Podgorica – Pitanje budućnosti zajedničkog preduzeća za kontrolu letenja Srbije i Crne Gore, SMATSA, ponovo je otvoreno u crnogorskom parlamentu, nakon što je na sjednici Odbora za ekonomiju, budžet i finansije pokrenuta rasprava o mogućim promjenama u upravljanju vazdušnim prostorom.

Temu je inicirao poslanik Evropskog saveza Boris Mugoša, postavivši pitanje o daljoj sudbini zajedničke kompanije, dok je ministar saobraćaja Filip Radulović prvi put javno govorio o mogućim modelima budućeg organizovanja kontrole letenja iznad Crne Gore.

Iako detalji predloženog rješenja nijesu zvanično objavljeni u cjelini, iz izlaganja na sjednici može se zaključiti da se razmatra opcija većeg institucionalnog osamostaljivanja Crne Gore u ovoj oblasti. To je izazvalo reakcije dijela stručne javnosti, koja upozorava da bi eventualno razdvajanje od postojećeg sistema zahtijevalo dugotrajan i finansijski zahtjevan proces.

SMATSA, sa sjedištem u Beogradu, predstavlja jedini preostali zajednički sistem Srbije i Crne Gore i zadužena je za kontrolu vazdušnog saobraćaja u regionu. Kompanija je ranije učestvovala u razvoju funkcionalnih blokova vazdušnog prostora (FAB), koji podrazumijevaju integrisano upravljanje nebom više država radi povećanja efikasnosti i bezbjednosti.

Prema raspoloživim podacima, evropska regulativa ne nameće obavezu da se nadzor vazdušnog saobraćaja organizuje isključivo unutar Evropske unije, već omogućava saradnju i sa državama koje nijesu članice, ukoliko za to postoji politička i stručna odluka.

S druge strane, pojedini stručnjaci ukazuju da bi uspostavljanje samostalnog sistema kontrole letenja zahtijevalo značajna ulaganja u infrastrukturu, kadrove i tehničke kapacitete, kao i višegodišnji proces sertifikacije i usaglašavanja sa međunarodnim standardima.

Dodatnu dilemu otvara i pitanje već započetih infrastrukturnih projekata u oblasti kontrole letenja u Crnoj Gori, čija je realizacija, prema dostupnim informacijama, usporena u prethodnom periodu.

Za sada ostaje nejasno da li će Vlada formalizovati konkretan prijedlog i uputiti ga u dalju proceduru, ali je izvjesno da će odluka o budućnosti kontrole vazdušnog prostora imati dugoročne posljedice, kako u tehničkom i bezbjednosnom, tako i u političkom i ekonomskom smislu.