PODGORICA – Hapšenje Vuka Vulevića u Beogradu, koje su izveli pripadnici Ministarstva unutrašnjih poslova Srbije, potpredsjednik Vlade Crne Gore Aleksa Bečić pokušao je da predstavi gotovo kao samostalnu pobjedu crnogorskog bezbjednosnog sektora i još jedan dokaz navodno impresivnih rezultata vlasti u Podgorici.

Činjenice su, međutim, znatno preciznije od političkog saopštenja.

Vulevića nijesu uhapsili crnogorski policajci, niti je lociran i savladan u akciji sprovedenoj na teritoriji Crne Gore. Uhapsili su ga pripadnici Uprave kriminalističke policije MUP-a Srbije, Odjeljenja za posebne akcije, Policijske uprave za grad Beograd i Interventne jedinice 92, u jednom ugostiteljskom objektu u Beogradu.

Umjesto da najprije jasno i nedvosmisleno prizna zaslugu srpske policije, Bečić je javnosti u Crnoj Gori poručio da je riječ o još jednoj sjajnoj vijesti za sektor bezbjednosti i vladavinu prava u Crnoj Gori.

„Potvrđeno je da je po crnogorskoj međunarodnoj potjernici, u Srbiji lišen slobode bjegunac Vuk Vulević, koji se u Crnoj Gori tereti za izvršenje teških krivičnih djela”, naveo je Bečić.

Nesporno je da je potjernicu raspisao Interpol Podgorica i da je komunikacija nadležnih organa dvije države bila neophodna. Ali raspisivanje potjernice nije isto što i operativno hapšenje. Potjernica je pravni i policijski zahtjev, dok su pronalaženje bjegunca, planiranje akcije, angažovanje ljudstva i samo lišenje slobode izvršili organi Republike Srbije.

Štaviše, MUP Srbije saopštio je da je za Vulevićem potjernicu raspisao i Viši sud u Beogradu, Posebno odjeljenje za organizovani kriminal, zbog krivičnih djela za koja ga tereti crnogorsko pravosuđe. To znači da srpski organi nijesu bili puki servis Podgorice, već su postupali i u okviru sopstvenog pravosudnog sistema.

Uprkos tome, Bečić je hapšenje u Beogradu iskoristio za široku političku samopromociju.

„Nastavlja se impresivan niz lišenja slobode najznačajnijih bjegunaca od pravde i značajno se smanjuje njihov broj”, poručio je on.

Zatim je dodao:

„Nekad lokalni šerifi i guverneri, kada je bezbjednosnim sektorom upravljao kriminal, danas su ili u Spužu ili u paničnom bjekstvu pred čistim i profesionalnim sektorom bezbjednosti. Gotovo da nema sedmice da nemamo lišenje slobode značajnih bjegunaca od pravde.”

Ovakva formulacija stvara utisak da je crnogorski bezbjednosni aparat sam pronašao i uhapsio Vulevića, a da se Srbija u čitavom slučaju pojavljuje tek kao geografska odrednica – mjesto na kojem je bjegunac zatečen. Istina je obrnuta: crnogorski organi su ga potraživali, ali ga je pronašla i uhapsila srpska policija.

Crnogorska policija je u prethodnom periodu sprovodila više pretresa na sjeveru Crne Gore, ali ti pokušaji nijesu doveli do njegovog lociranja. Vulević je, prema javno objavljenim podacima, uhapšen tek kada su akciju na teritoriji Beograda izveli pripadnici srpskog MUP-a.

Prilikom hapšenja kod njega su, prema saopštenju MUP-a Srbije, pronađena falsifikovana lična dokumenta izdata na Kosovu i Metohiji, zbog čega će protiv njega biti podnijeta krivična prijava zbog sumnje da je izvršio krivično djelo falsifikovanje isprave. Oduzeta su mu i dva mobilna telefona, a o slučaju je obaviješteno nadležno tužilaštvo u Beogradu.

Bečić je, međutim, nastavio u pobjedničkom tonu:

„Udari na sve vidove kriminala i sve kriminalne organizacije gotovo iz sata u sat. Crna Gora i njene institucije, uz odličnu međunarodnu saradnju, konačno su na suprotnim stranama sa mafijaškim strukturama i u direktnom sudaru.”

Upravo je dodatak o „međunarodnoj saradnji” jedini dio izjave koji stvarni tok događaja postavlja u pravilan okvir. Ali saradnja podrazumijeva i jasno priznavanje onoga ko je konkretnu akciju izveo. U ovom slučaju to je Srbija.

Zato se nameće jednostavno pitanje: zbog čega je Bečiću bilo teško da najprije zahvali srpskoj policiji, pa tek onda da govori o potjernici i komunikaciji crnogorskih službi?

Umjesto toga, javnosti je ponuđen politički spot u formi saopštenja, u kojem se hapšenje koje su izveli srpski policajci predstavlja kao potvrda snage, čistote i profesionalizma sistema kojim Bečić koordinira.

„Svakog dana po jedna pobjeda do konačnog čišćenja, ozdravljenja i privođenja pravdi svih koji su ogrezli u kriminalu. Nema više tog imena koje može imati zaštitu države. Država je konačno iznad svih. Nastavlja se do konačne pobjede”, zaključio je Bečić.

Borba protiv organizovanog kriminala jeste zajednički interes Srbije i Crne Gore i svako uspješno hapšenje treba pozdraviti. Ali ozbiljna državna politika ne gradi se prisvajanjem tuđih operativnih rezultata.

Srpska policija je pronašla Vulevića, srpska policija je organizovala akciju i srpska policija mu je stavila lisice. Crna Gora je raspisala potjernicu i dostavila podatke. Sve ostalo je politički marketing i pokušaj da se zasluge policajaca iz Beograda upotrijebe za popravljanje imidža vlasti u Podgorici.