Moleban za blagosloven put i odlazak predsjednika Republike Srbije na sjednicu Generalne skupštine Ujedinjenih nacija o rezoluciji o Srebrenici

U Hramu Svetog Save na Vračaru, jutros 20. maja 2024. godine, Njegova Svetost Patrijarh srpski g. Porfirije služio je moleban za blagosloven put, povodom odlaska predsjednika Republike Srbije na sjednicu Generalne skupštine Ujedinjenih nacija o rezoluciji o Srebrenici.

[gallery size="full" ids="223461,223462,223463,223447"]

Molebanu su prisustvovali Preosvećena gospoda Episkopi: kruševački David i remezijanski Stefan, predsjednik Republike Srbije g. Aleksandar Vučić, predsjednik Republike Srpske g. Milorad Dodik, predsjednik Vlade Republike Srbije g. Miloš Vučević, predsjednik Vlade Republike Srpske Radovan Višković, predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske g. Nenad Stevandić, predstavnici srpskih stranaka iz Crne Gore Milan Knežević, Dario Vraneš i Vuko Todorović, ministri u Vladama Republike Srbije i Republike Srpske.

U obraćanju, Patrijarh Porfirije je rekao:

Uvaženi gospodine Predsedniče,

Sabrali smo se u našem zavetnom Spomen hramu Svetog Save da se pomolimo pred Vaš put u Njujork, gde u Ujedinjenim nacijama velike sile sveta nameravaju da donesu rezoluciju o takozvanom genocidu u Srebrenici. Smatramo to neistinom i nepravdom u odnosu na srpski narod.

Na svom krstonosnom putu kroz svu svoju burnu istoriju naš stradalni narod je smireno i dostojanstveno nosio svoj krst. Poneli smo ga i u Prvom svetskom ratu kada smo, u odnosu na broj naših sunarodnika, bili među najvećim stradalnicima sveta. Krstonosni hod se nastavio i u Drugom svetskom ratu, kada je, u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, koja je obuhvatala i Bosnu i Hercegovinu i protezala se sve do grada Zemuna, naš narod stradao kao malo koji narod sveta po broju žrtava i po načinu stradanja. Isto tako u okupiranoj Srbiji nemački nacisti su posle školskih časova ubijali čete đaka u jednom danu. Život jednog egzekutora vredeo je kao sto naših života.

Stradali smo u svakom zaseoku, selu, gradu. Istinitost toga stradanja nisu morale da potvrđuju nametnute amoralne rezolucije: njih su svedočila sama stradanja, bez lažnih svedoka u licu neposrednih potomaka i posrednih sledbenika izvršilaca stvarnog genocida.

Nažalost, svet u kojem živimo zaboravio je genocid nad srpskim narodom u dvadesetom stoleću, kao i u vekovima koji su mu prethodili. Svako drugo brdo na mestima gde žive Srbi svojevrsna je Golgota. Teši nas i uspokojava činjenica da pripadamo narodu koji je u godinama mira, koje su dolazile posle strašnih vremena smrti, sledeći Jevanđelju Vaskrsloga Hrista na kojem je utemeljen, praštao dužnicima svojim, a sa pripadnicima drugih naroda želeo i nastojao da izgradi bolju i zajedničku budućnost.

Zbog toga danas snažno podižemo svoj glas i ukazujemo na apsolutnu neistinu i pokušaj nebivalog istorijskog revizionizma, u kojem se nastoji da prostom inverzijom srpski narod, žrtva višestrukih genocida i etničkog čišćenja, bude proglašen za počinioca genocida. Ne umanjujemo razmere zločina u Srebrenici, ali, kao pravoslavni Srbi, ne prećutkujemo ni zločine nad srpskim narodom u okolini Srebrenice. Nažalost, na te zločine po srpskim selima u kojima su zatirane cele porodice i koji su se kontinuirano dešavali od 1992. do 1995. godine, ne obaziru se predlagači rezolucija. Po njima, postoji ekskluzivno pravo na žrtvu i bol. Po nama, sve nevine žrtve su nevine žrtve, bile one muslimanske ili hrvatske ili pak srpske, što „mudro” prećutkuju savremeni revizionisti i neprijatelji istorijske istine, koji dvostrukim aršinima selektivno dodeljuju ekskluzivno pravo na bol i žrtvu. Na taj način ostavljaju svima nama koji živimo na ovim prostorima kamen spoticanja za budućnost.

I ovom prilikom, kada se kao narod nalazimo na iskušenju na najvećem međunarodnom forumu, molimo se da Bog da snage, mudrosti i odlučnosti Vama, kao i čitavom našem narodu, da svedočite istinu da su sve žrtve ratova na ovim prostorima jednako vredne poštovanja i molitvenog sećanja. To je jedan od neophodnih preduslova za mirnu budućnost među ljudima i narodima na ovim prostorima.

Neka Vas Bog blagoslovi. Hristos vaskrse!

[caption id="attachment_223444" align="alignnone" width="900"] Predsjednik Srbije Alekdsandar Vučić i predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik na jutrošnjem molebanu u Hramu Svetog Save na Vračaru[/caption]

VUČIĆ Idem u Njujork da se bori svom snagom i srcem za budućnost Srbije

- Pred put u Njujork zatražio sam blagoslov od Patrijarha srpskog gospodina Porfirija i pomolio se Bogu u našoj svetinji - hramu Svetog Save u Beogradu, napisao je predsjednik Vučić.

Dodao je da ide u Njujork da se bori svom snagom i srcem za budućnost Srbije.

- Silni su oni koji su protiv nas, ali Srbija je naša najveća svetinja. Mnogo je laži, ali je istina jedna i večna, kaže se u Vučićevoj objavi.

On je istakao da će se srpska trobojka ponosno vijoriti u Njujorku, a pod njenim okriljem će novu energiju u zalaganju za pravedniji svijet naći sve slobodarske zemlje, sve nacije koje se bore za dostojanstvo i pravdu, koja je dugo bila obesmišljavana i ponižavana.

- Živela Srbija! - zaključio je predsednik Srbije u svojoj objavi na Instagramu.