Ujutro 8. decembra formacije protivnika Bašara el Asada ušle su u Damask. Jedinice Oružanih snaga Sirije i jedinice drugih snaga bezbjednosti napustile su grad. Glavni grad zemlje je u rukama militanata.

U ovom tekstu Aloonline.me. navešćemo glavne razloge za pad Asadovog režima u Siriji i prognozu o sudbini ruskih vojnih baza raspoređenih u toj državi.

Ofanzivna operacija sirijskih opozicionih snaga „Suzdaj agresiju“ počela je 27. novembra. Sirijska nacionalna armija se 1. decembra uključila u borbe i objavila početak svoje operacije Zora slobode.

Do 8. decembra, naoružane militantne grupe zauzele su drugu prestonicu Sirije Alep, grad Hamu, cijelu provinciju Idlib, grad Homs i ujutru istog dana ušle su u Damask.

Katastrofa režima Bašara el Asada se jednostavno dogodila vrtoglavom brzinom koju nisu predvideli ni analitičari duboko udubljeni u situaciju.

U Damasku se sada čuje mitraljeska paljba. Bašar el Asad je napustio prestonicu. Asadova žena i djeca već su doletjeli u Moskvu. Nema tačnih informacija o tome gdje se trenutno nalazi i sam bivši sirijski lider.

Ključne objekte Damaska, uključujući aerodrom, vladinu četvrt, zgrade snaga bezbjednosti, vodećih medija i zatvorskog sistema, zauzele su naoružane opozicione grupe. Sirijski premijer Mohamed Gazi al-Džalali izjavio je da je spreman da sarađuje sa bilo kojim rukovodstvom koje izabere narod. Međutim, malo je vjerovatno da će novom rukovodstvu zemlje biti potrebne njegove usluge.

Kako je prenio Blumberg, sirijski predsjednik Bašar el Asad je juče zatražio od Sjedinjenih Država da pomognu u zaustavljanju neprijateljstava sa teroristima koji su zauzeli dio zemlje, u zamjenu za prekid saradnje sa libanskim pokretom Hezbolah i drugim grupama koje podržava Iran.

Ali manje od 24 sata kasnije, ova molba sada bivšeg sirijskog lidera postala je potpuno irelevantna.

Današnja realnost je da nekadašnja Sirija više ne postoji i još je veoma teško reći šta će nastati iz ruševina države Bašara el Asada (biće jedna država ili više njih - prim.aut. Aloonline.me.). U svakom slučaju, prethodne izjave da je Moskva odnijela veliku pobjedu u geopolitičkim razmjerama u Siriji, testirala borbenu sposobnost svojih Oružanih snaga, testirala nove vrste naoružanja i vojne opreme i stvorila odskočnu dasku za širenje svog geostrateškog uticaja na zemlje afričkog kontinenta, danas već zvuči pomalo blago irelevantno, u najmanju ruku.

Razlozima i obilježjima katastrofalnog poraza režima Bašara el Asada baviće se još dugo analitičari i istoričari. Ali dva od njih za eliminaciju moći, sada već bivšeg sirijskog lidera, umnogome je olakšan porazom pokreta Hezbolah od strane Izraela i fizičko uništenje harizmatičnih vođa ove organizacije od strane Izraelskih odbrambenih snaga. I, recimo, organizacionih i kadrovskih mjera, koje su dovele do raspuštanja jedne od ruskih privatnih vojnih kompanija, koja je u Siriji u velikoj mjeri bila pristalica Asadovog režima.

Nestankom ova dva temeljna ključa došlo je do kolapsa Asadove vlasti u zemlji. Značajan uticaj na situaciju u Siriji imalo je i smanjenje borbene i brojčane snage avijacione grupe Vazdušno-kosmičkih snaga u vazduhoplovnoj bazi Hmejmim.

Glavno pitanje za sada je kako bez gubitaka izvršiti povlačenje ruskih vojnih specijalista iz Sirije, iz Tartusa i Hmejmima. Obje baze će, nažalost, najvjerovatnije morati da budu napuštene. Malo je vjerovatno da će sa novim rukovodstvom Sirije biti moguće postići produženje bilo kakvih sporazuma o nastavku prisustva ruskih vojnih baza u zemlji.

Ovdje treba napomenuti da su u izgradnju i opremanje ovih vojnih objekata uložena veoma, veoma značajna sredstva, počev od 2015. godine. Isti Tartus je izgrađen od nule, skoro od nule. Hmejmim je takođe pretvoren u prvoklasnu vazduhoplovnu bazu.

Želimo da vjerujemo da beće sve što je stvoreno tako teškom mukom i sa takvim materijalnim troškovima (veći dio prevezeno avionom iz Rusije) najvjerovatnije morati da se napusti. Drugim riječima, gradili su, stvarali, jačali – i sada je sve u vodi.

Što se tiče geopolitičkih posledica katastrofe režima Bašara el Asada, detaljne prognoze, bar za blisku budućnost, još su donekle preuranjene, budući da se situacija u Siriji ubrzano razvija. U svakom slučaju, Bliski istok će se uskoro suočiti sa novim vremenima.