Dok se Crna Gora, nakon decenijskog mraka pod vlašću jedne partije, bori da izgradi pravnu državu i ozdravi institucije, javljaju se poznati glasovi iz dijaspore, onih koji su odavno napustili zemlju, ali ne i ambiciju da u njoj ponovo vladaju, makar preko saopštenja, spinova i starih veza. Takozvani „Savez patriota Crne Gore u Njemačkoj“ predstavlja upravo taj relikt mračne prošlosti, mrežu pojedinaca koji su godinama bili logistička ispostava bivšeg režima, bilo kroz prikrivene donacije, bilo kao promoteri antidržavne politike koja je nacionalnu većinu Crne Gore držala u statusu građana drugog reda.

Ti isti, sada već blijedi propagandisti, ponavljaju staru mantru, targetiranje Srba, hajku na političke predstavnike koji ne odgovaraju njihovim nalogodavcima, i patetične priče o navodnom „ugrožavanju građanske Crne Gore“. Istine radi, upravo su te glasne „patriote“ godinama aminovali projekat etničke segregacije, kadrovske diskriminacije i policijskog progona svih koji su imali drugačije ime, akcenat ili političko mišljenje. Dok su građani Crne Gore trpjeli teror korumpiranog režima, oni su iz dijaspore dijelili lekcije, učestvovali i slavili izborne manipulacije i u pojedinim slučajevima bili karika koja povezuje politički vrh sa kriminalnim podzemljem.

Sada, kada im je urušen temelj stare strukture, oglašavaju se histerično, očajnički pokušavajući da miniraju svaki pomak koji znači institucionalnu ravnopravnost. Preko Ministarstva dijaspore, za koje tvrde da je neaktivno, zapravo žele povratak vremena u kojem su oni diktirali ko će predstavljati dijasporu, ko je „poželjan“, a ko „izdajnik“. Jer u njihovom političkom rečniku, Srbin koji voli Crnu Goru je „neprijatelj“, a Bošnjak koji sarađuje s Mandićem je „sramota“. I tako u krug.

Nego, vrijeme „koalicije svih protiv Srba“ je prošlo. Crna Gora se više ne dijeli po direktivama sa berlinskih, podgoričkih ili njujorških adresa. Crna Gora više neće biti talac plaćenika i finansijera iz dijaspore, samoproglašenih „spasitelja“, koji se drže retorike kao da je 2006. a ne 2025. godina. Patriotizam se ne mjeri partijskom knjižicom i mržnjom prema drugom, već spremnošću da se gradi društvo jednakih, u kojem niko nije meta zbog toga što je Srbin, Bošnjak, Albanac ili Crnogorac.

Zabilježeno je i neće biti zaboravljeno ko ste bili, za koga ste radili, čije ste interese gurali i na šta ste novac trošili u ime „ljubavi prema domovini“. Njima tamo Crna Gora i njeni građani ne duguju ništa.