Na određeni način, ličnost u kojoj je sažeta sva simbolika takvog raskošnog političkog nesojluka jeste, zapravo, Ranko Krivokapić. Vjerujemo da ne postoji srpski politički, vjerski i kulturni prvak iz Crne Gore i ostalih srpskih zemalja koji nije bio predmet kritika i posprdavanja od strane Ranka, njegovog SDP-a i, od unazad par godina, njegove političke djece Raška Konjevića i vazda prčevite Draginje Vuksanović Stanković.
Kada je formirana 43. Vlada Crne Gore, uvjereni smo da nije postojao niti jedan Srbin, osim možda Nenad Čanak, koji se obradovao titulisanju Krivokapića za šefa diplomatije i unapređenju Konjevića u čin maršala. Ova imenovanja su, prosto, eksplodirala u lice srpskom narodu, Srpskoj pravoslavnoj crkvi, svakom filosofskom konceptu pravde i slobode od antičkih Grka do njemačkih klasika. Međutim, kako je Crna Gora dokazano besudna i od logike odlučena zemlja, danas se dogodio istorijski zaokret.
Danas, 3. avgusta, Vlada Ranka Krivokapića i Raška Konjevića, Vlada koja je izglasana voljom DPS-a, ostaće upamćena po tome što je potpisala Temeljni ugovor sa SPC. Stoga, hvala 43. Vladi Crne Gore, hvala Ranku Krivokapiću i Rašku Konjeviću što su u ovu Vladu unijeli „talik crnogorski“ – pojam koji je lansirao u crnogorsku društvenu orbitu leđendarni Milivoje Katnić, a koji nam je, zapravo, tek sada, postao jasan. Crna Gora je definitivno odbranjena!
Ranja je, zaista, istorijska ličnost! I Raško je!
;ab_channel=AloOnlineME
