Rušenje autoriteta države, njenih institucija i potpuno srozavanje izvršne vlasti. Kojoj se želi staviti do znanja da zapravo nema efektivnu vlast na cijeloj teritoriji države. Kapitulacija države.
Da ne pominjemo toliko citirano načelo odvojenosti Crkve i države. Milo Đukanović je danas i javno potvrdio da on lično stoji iza pokušaja kantonizacije Crne Gore. To je suština poruke da ustoličenje može u drugim gradovima a da ne može na Cetinje, tamo đe jedino i treba, i može.
Neobaviješteni bi mogli steći utisak da ustoličenje nije sporno a da je sporno mjesto uvođenja u tron. Kao da nije opšte poznato gdje stoluju Mitropoliti Mitropolije crnogorsko-primorske Srpske pravoslavne Crkve u Crnoj Gori. Suština manipulacije je u želji za otimanjem Mitropolitskog trona SPC-u a što nije za rukom pošlo ni švabama ni mlečanima ni osmanlijama pa neće ni Đukanoviću.
Danas mu je na Cetinju iz prve ruke tu istorijsku konstantu mogao potvrditi i sultan Erdogan. Čije prisustvo je Đukanović iskoristio da priprijeti tradicionalnoj Crnoj Gori, bratskoj Srbiji, Srpskoj pravoslavnoj Crkvi i srpskom narodu. Da prijeti onima koji ga se nikada nijesu plašili.
Ako njegova svetost Patrijarh Porfirije i Mitropolit Joanikije nijesu poželjni onda je srpski narod nepoželjan u Crnoj Gori. Današnjoj Crnoj Gori najmanje trebaju takve fašističke poruke i pozivi. Zluradi vapaji poslednjeg evropskog diktatora, kako bi sijanjem zla pokušao da sačuva nelegalno gomilanu imovinu. Da će Đukanović sve raditi naopako i na štetu svog naroda viđelo se još kada je naopako naložio badnjak ispred Cetinjskog manastira. Rade Tomov čiji epohalni Gorski Vijenac počinje Posvetom Prahu Oca Srbije davno je rekao: „Strašilo je slušat šta se radi“.
