Koncert je vodila doktorka istorije umjetnosti Irina Novičkova. Na repertoaru su bili gotovo svi vokalni žanrovi koje je veliki kompozitor stvarao, od opera i kantate, do romansi, pjesmi bez riječi i obrade narodnih ruskih pesama. Kreativnost i stvaralaštvo Prokofjeva nije značajno samo za istoriju ruske, već i svjetske muzike.
Njegov muzički jezik je poseban, tkz “prokofjevski stil” ne moze se povezati ni sa jednim drugim, sto je značajno uticalo na razvitak muzike u drugoj polovini XX vijeka. Zbog svega navedenog teže je izvoditi njegovu vokalnu muziku, u kojoj nema uobičajenih motiva i poznatih intonacijskih jednostavnosti. Moćni glas Sare Vujošević Jovanović je izuzetno pogodan za izvođenje ove muzike.
Kritika Ruskog Nacionalnog Muzeja piše: “Vrhunska umetnica iz Crne Gore, Sara Vujošević Jovanović, posjeduje živopisni vokalni raspon i spektar, kako bi prenijela punoću lirskog opusa. Od nježno elegičnog piano-a, do strastvenog entuzijastičkog obimnog forte. Pet pjesama bez riječi, nevjerovatno teških za izvedbu, s obzirom da nema književne slike na koju se izvođač može osloniti i izrazito prisutna atonalnost, stvara percepciju da glas postoji samo kao instrument i ništa drugo; no, u izvedbi crnogorske umetnice Sare Vujošević Jovanović ove kompozicije zvučale su besprekorno intonacijski precizne, pokazavši u svojoj interpretaciji izuzetnu vještinu fleksibilnosti, virtuoznosti sa suptilnim osjećajem za “prokofjevski stil”.
Jedan od omiljenih, među publikom, elemenata kod kamerne vokalne muzike Prokofjeva su njegove obrade ruskih narodnih pjesama, gdje kompozitor nije uspio samo da prenese duh ruske muzike kroz folklor, već i da uspješno koristi potpuno neočekivane kombinacije ruske pesme sa, na primjer, dzezom ili svojim ranim neoklasičnim stilom.
A već pomenuta kritika nadalje piše: “Vrlo je neophodno napomenuti neočekivani momenat, za naše slušaoce- a to je monumentalna intelektualna sposobnost soprana Sare Vujošević Jovanović da prenese karakter ruske muzike, kroz savršeno znanje i izgovor ruskog jezika. Tolike godine tokom školovanja u Moskvi su očigledno bile vrlo plodonosne. njena sposobnost pronicanja i osvajanja osobenosti zvuka ruskog folklornog materijala je jednostavno nevjerovatna. Od širine i “beskrajne kantilene” dugih ruskih pjesama- gde je ova nadarena operska umjetnica pokazala besprekorno umjeće i mogućnosti svog disajnog aparata, do neobuzdane, gotovo ekstatične plesnosti u jedinstvenim ruskim “usklicima”, gde je pokazala idealno vladanje vokalnim registrima.”
