Slavni holivudski glumac Karl Malden (Mladen Sekulović) na samrti je imao je samo jednu želju – da ponovo vidi Srbiju.
Veliki Karl Malden “Oskara” je dobio kao negativac u filmu “Džungla na asfaltu”, 1951. godine, u kome je nastupao sa Marlonom Brandom. Na dodeli “Oskara” sjedio je sa Hemfrijem Bogartom i Lorin Bekol.
NAJVEĆI SU UČILI OD NJEGA
Karl Malden je imao bogatu glumačku karijeru dugu preko 60 godina. Bio je veliki filmski glumac, igrao je i u pozorištu, pa se oprobao i kao reditelj. Igrao je sa najvećim glumcima svijeta, a zanimljivo je da su neki od njih govorili da su od njega mnogo naučili.
Bio je prvi predsjednik Američke filmske akademije u Holivudu i osnivač ugledne umjetničke biblioteke u Beverli Hilsu, najveće u Americi. Bio je natprosječan glumac, a oni koji su ga dobro poznavali kažu da bi bio uspješan i u mnogim drugim zanimanjima. Volio je i sport. Bio je izuzetan košarkaš. Posebno je volio Pita Maravića, jednog od najvećih američkih i najboljih košarkaša srpskog porijekla svih vremena.
Karl Malden je rođen 1912. godine kao Mladen Sekulović u čuvenom rudarskom gradiću Geri, u državi Indijana, nadomak Čikaga, gde su se između dva velika rata sakupljali došljaci iz Hercegovine da rade u obližnjoj čeličani. Njegov otac Petar Sekulović je iz Bileće došao 1906. u Ameriku da nađe rođake, i u njoj ostao. Pošto je bio predvodnik srpske kolonije, svoja tri sina, pa i Mladena, uveo u prvi crkveni hor “Karađorđe”, u gimnastičarski klub “Sokol” i srpski teatar. Majka Marija bila je češkog porijekla.
Karla Maldena ili Mladena Sekulovića, kako je volio da ga zovu ili samo Mladen, a Amerikanci su govorili Malden, znali smo samo kao velikog glumca, ali smo malo znali o njemu kao čovjeku koji nikada nije zaboravio svoje porijeklo i narod kome pripada.
“Srećan sam što sam rođen u srpskoj kući, što sam kršten u srpskoj crkvi, što je redovno posjećujem, što pjevam u srpskom horu i što mogu da kažem da sam Srbin”
Na novo ime teško je pristao, jer su to zahtijevali njegovi menadžeri i producenti, jer je Sekulović bilo krajnje teško izgovoriti. Ipak u filmovima u kojima je igrao, ime Sekulović je često izgovarao on, jer je od scenarista tražio da neki od junaka nose to prezime.
Poznato je da je bio privržen srpskoj pravoslavnoj crkvi. U crkvi je kršten i dobio je ime Đorđe. Pjevao je u crkvenom horu, a crkvu je, kada je postao imućan, veoma pomagao.
“Ja sam se tako nekoliko puta godišnje pojavljivao na toj bini u crkvi, gde sam, žgoljav kakav sam bio, glumio zlog Turčina s velikim crnim brcima. Podigao bih mač i vikao “Naprijjed!”, a za mnom bi u juriš krenulo još troje mršave djece. Tako je počela moja glumačka karijera”, sjećao se Mladen Sekulović svoje mladosti.
Krajem tridesetih bio je đak “Gudmanove glumačke škole”, kada je upoznao Marlona Branda, a potom i Kirka Daglasa. Prvi put je sa Brandom glumio u “Kafani pored puta”, a potom i u legendarnom filmu “Tramvaj zvani želja”. Afirmisao se TV serijom “Ulice San Franciska”, u ulozi detektiva, ali je popularnost stekao kada je postao “Skag”, borbeni američki radnik u trosatnom TV filmu.
“ZLOČIN” I KAZNA
Uvijek kada je bio u prilici da se javno obrati, gotovo uvijek je koristio priliku da istakne svoje srpsko porijeklo. Bio je veliki srpski patriota, ali je volio je sve narode svijeta. Na jedan poziv predstavnika bivše Jugoslavije, koji mu je preneo blizak prijatelj Dan Tana (Dobrivoje Tanasijević), da pozdravi veliki međunarodni skup u Njujorku, Karl Malden je to sa zadovoljstvom učinio.
Koliko god da sam htio da budem običan američki klinac, osećao sam se kao autsajder, razapet između mog srpskog doma i ostatka svijeta. Lojalnost srpskom porijeklu bila je najveća vrijednost u domu moga oca.
Ta zabrana mu je skinuta tek kada je trebao da dođe u Jugoslaviju, na snimanje filma “Suton”, početkom 80-tih prošlog veka i taj problem je riješen uz posredovanje najviših predstavnika dvije države. Film je sniman u Istri, a tom prilikom posjetio je glavni srpski grad – Beograd, a potom i rodnu Bileću, odakle mu je otac Petar i gde vječno počivaju njegovi najbliži. Sjećanja na te dane rado je evocirao prilikom susreta sa našim ljudima.
SPOMENIK U BEOGRADU
Višedecenijska nepravda o čovjeku srpskog porijekla koji je u sferi umjetnosti stekao svjetsku slavu, donekle je ispravljena otkrivanjem spomenika u Beogradu 2018. godine, gde je Karl Malden prikazan kao u filmu “Tramvaj zvani želja”.
U Muzeju jugoslovenske kinoteke u julu 2016. otvoren je i legat Karla Maldena (1912-2009), gde su izloženi lični predmeti i neki rekviziti sa snimanja Oskarom nagrađenog glumca – njegove nagrade, među kojima je zvezda sa Bulevara slavnih u Holivudu postavljena 1960. i Nagrada Maksa Hauflera, zatim crkveni orden Svetog Save i medalja Belog anđela, pisma Žakline Onazis i Džordža Buša Starijeg (njegova unuka Emili Dorner donijela je i pismo Marlona Branda) kao i šešir koji je nosio kao detektiv Majk Stoun u seriji “Ulice San Franciska”) i dr.
