Glasanje šefa crnogorske diplomatije Ervina Ibrahimovića u Savjetu Evrope za članstvo takozvanog Kosova u tu organizaciju predstavlja politički i moralni skandal prvog reda i jedan od najsramnijih postupaka zvanične Crne Gore u poslednjoj deceniji, a bilo ih je mnogo. Tim činom nije samo ignorisan interes sopstvene države i većinska volja njenih građana, već je potvrđena bolesna potreba da se uvijek i na svakom mjestu dovede u pitanje teritorijalna cjelovitost Srbije. Ne kao posledica neznanja ili političke naivnosti, već otvorenog dogovora i saradnje sa onima koji su Crnu Goru dugo vremena držali kao taoca, unoseći tako na bizaran način duboki raskol u cjelokupno društvo.

Ono što posebno uznemirava jeste činjenica da ovo otvoreno neprijateljstvo prema Srbima i Srbiji ne predstavlja incident, već kontinuitet političkog kursa u DPS maniru, jer je Ervin Ibrahimović uradio ono što mu je unaprijed dozvoljeno. Premijer Milojko Spajić je taj koji je otvorio vrata izvršne vlasti političkim akterima koji su godinama bili podrška Milu Đukanoviću, uključujući i Bošnjačku stranku, koja je sada dio vladajuće većine i lično on u praksi reciklira politički otpad koji je 2020. narod najurio sa državnih funkcija.

Ibrahimovićev postupak ne može se posmatrati izolovano. On je samo vrhunac politike koja u poslednje vrijeme sve više poprima oblik neskrivene rehabilitacije kadrova nekadašnjeg DPS režima. Dokaz koji najbolje oslikava pravac u kome se kreće dio aktuelne vlasti je imenovanje Ranka Krivokapića za savjetnika upravo u resoru koji vodi Ibrahimović. Ranko kao simbol arogancije, bahatosti i prezira prema svemu što ima srpski prefiks, sada ponovo vuče konce crnogorske diplomatije, ovaj put iz sjenke. Jer, kako drugačije objasniti da se čovjek, koji gaji i u svakoj prilici otvoreno pokazuje mržnju prema Srbima, Srbiji i SPC, sada pita u Vladi koja treba da bude korjenita alternativa starom režimu?

Najveća odgovornost za sve ove trendove isključivo leži na premijeru. On je taj koji je omogućio dojučerašnjim koalicionim partnerima DPS-a da se vrate u vlast. Umjesto obećane demontaže duboke države, dobili smo povampirenje struktura iza kojih se krije politički oportunizam i lični interes. Spajić kao obični politički trgovac, dozvolio je onima koji su decenijama držali Crnu Goru u zatočeništvu da kroje politiku po svojoj mjeri a cijena toga je nacionalno poniženje i glasanje poput ovog najnovijeg u Savjetu Evrope.

Biće zapamćeno da je Ervin Ibrahimović glasao za članstvo samoproglašene države Kosovo u jednu od najstarijih evropskih institucija. Ali isto tako će se pamtiti da je taj glas bio omogućen odlukama premijera, koji je dozvolio kadrovima prošlog režima da se pitaju, a sve radi održanja na vlasti, svjesno žrtvujući dostojanstvo i geopolitičke interese zemlje.

Glasanje za lažidržavu Kosovo u Savjetu Evrope nije čin evropejstva, već otvorena politička provokacija. Ukoliko se ovakvi potezi nastave, Vlada će izgubiti ne samo legitimitet kod građana, već i svaku podršku koju je dobila na talasu promjena nakon pada režima DPS-a. Narod nije glasao za to da se stara elita vrati na mala vrata. Narod je glasao za pravdu, istinu i nacionalno dostojanstvo i sve one vrijednosti koje se ovakvim potezima grubo gaze.

Ibrahimović mora biti smijenjen sa funkcije ministra. Krivokapić mora biti otjeran sa pozicija bilo kakvog odlučivanja. Eto tako i tačka.