Poslanici Pokreta slobodnih građana (PSG) i Stranke demokratske akcije Sandžaka (SDA) podnijeli su Skupštini Srbije predlog rezolucije kojom se od Srbije traži da zvanično prizna „genocid u Srebrenici“, proglasi 11. jul Danom sjećanja na taj događaj, i uvede kaznene mjere za svako javno dovođenje u pitanje te kvalifikacije. Predlog je upućen po hitnoj proceduri, uz ambiciozan ton i pozivanje na presude međunarodnih sudova čiji je kredibilitet, posebno u srpskoj javnosti, ozbiljno narušen.
Potpisnici inicijative – Pavle Grbović, Ahmedin Škrijelj, Minela Kalandar, Ana Oreg, Šaip Kamberi i Vladimir Pajić – predlažu da Srbija uputi zvanično izvinjenje jer „nije učinila sve da spriječi genocid“, da se u obrazovni sistem uvedu programi koji bi „čvrsto usidrili narativ o genocidu“, i da se pravno sankcioniše svako odstupanje od tog narativa kao „govor mržnje“.
U obrazloženju se tvrdi da je cilj rezolucije „jačanje istine, pravde i pomirenja“, ali ostaje nejasno kako nametanje jednostranih istorijskih ocjena i pravna inkriminacija različitog mišljenja mogu doprinijeti bilo kakvom dijalogu. Umjesto iskrene i uravnotežene rasprave o tragičnim događajima iz 1990-ih, ovaj predlog djeluje kao politički diktat koji ignoriše osjećanja i argumente najvećeg dijela građana Srbije.
Ovo nije prvi pokušaj da se ovakva rezolucija usvoji — slične inicijative su u više navrata odbijene u parlamentu, jer se s pravom smatralo da predstavljaju atak na istorijsku i nacionalnu samosvijest Srbije, a ne konstruktivan doprinos pomirenju.
Umjesto da bude promoter objektivne istorije i balansirane regionalne politike, dio opozicije u Srbiji ponovo nastupa kao sprovodnik agende koja više odgovara stranim centrima moći nego interesima građana Srbije. Ćutanje o srpskim žrtvama, izostanak balansa u osudi ratnih zločina, kao i insistiranje na terminologiji koju ni mnoge države članice UN ne priznaju, samo produbljuju podjele.
