Dejan Savićević, nekadašnji fudbaler, ponovo je izabran za predsjednika Fudbalskog saveza Crne Gore (FSCG), čime će, ako iznese mandat do kraja, zaokružiti čak 28 godina na čelu nacionalne fudbalske asocijacije.

Savićević je na Izbornoj skupštini u Podgorici bio jedini kandidat i dobio je podršku 40 od 41 prisutnog delegata. Uzdržan je bio samo predstavnik OFK Grblja. Od 2001. godine, kada je postavljen na čelo Saveza koji je tada bio u sastavu Fudbalskog saveza SR Jugoslavije, Savićević nije imao realnu konkurenciju ni u jednom izbornom ciklusu.

Iako FSCG formalno postoji kao samostalan od 28. juna 2006. godine, kada je Crna Gora stekla državnu nezavisnost, rezultati u sportskom smislu su – blago rečeno – razočaravajući. Seniorska reprezentacija ni pod jednim selektorom, uključujući i čuvenog Ljubišu Tumbakovića i Miodraga Radulovića, nije uspjela da se plasira na neko veliko takmičenje – Evropsko ili Svjetsko prvenstvo. Uprkos tome, Savićevićev položaj nijednom nije ozbiljno doveden u pitanje.

Na današnjoj sjednici, koja je održana u podgoričkom hotelu Ramada, Savićević je govorio o planovima za novi mandat – infrastrukturnim projektima (poput rekonstrukcije istočne tribine Gradskog stadiona u Podgorici), razvoju omladinskog fudbala i edukaciji kadrova. No, upravo u tim oblastima – infrastrukturi, bazi i stručnom usavršavanju – FSCG godinama bilježi spor napredak, a broj klubova sa adekvatnim terenima i omladinskim školama ostaje mali.

Kritičari smatraju da je Savićević, isključivo zahvaljujući svojoj fudbalskoj slavi i političkim vezama, uspio da očuva apsolutnu kontrolu nad Savezom, dok je demokratski kapacitet te institucije godinama na minimalnom nivou. Pojedini delegati su proteklih godina ukazivali na netransparentnost u finansijama, odsustvo strategije razvoja, te apatiju u domaćim takmičenjima.

Sa novim četvorogodišnjim mandatom, pitanje koje se opravdano nameće jeste – hoće li ikada doći vrijeme da se crnogorski fudbal oslobodi od decenijske lične uprave jednog čovjeka i krene putem profesionalizacije, otvorenosti i istinske sportske ambicije?