Življaše u jednom manastiru blizu grada sa 10 svojih učenika. U vrijeme Dioklecijanovo dođe u Sevastiju neki ljuti mučitelj hrišćana Filomarh. I mnoge hrišćane u gradu pohvata i pobi. Kad viđe Atinogena i njegove učenike, on reče starcu, da prinese žrtvu idolima, da ne pogine kao što su i drugi hrišćani poginuli. Odgovori mu Atinogen: „O mučitelju, oni koje ti imenuješ poginulim nisu poginuli nego su na nebesima i likuju s angelima." Dirljiv je prizor bio kada je jedna košuta, koju je milostivi Atinogen svojom rukom hranio, pritekla k njemu i videći ga u bijedi suze prolijevala. I zverovi su gorski imali više sažaljenja prema mučenicima Hristovim nego neznabošci! Poslije teških mučenja, pri kojima angel Božji ublažavaše mučenike, svi biše mačem posječeni, najprije sveštenici i satrudnici Atinogenovi, a po tom i sam Atinogen, i preseliše se u nebesnu domovinu, 311 godine.
[caption id="attachment_15324" align="aligncenter" width="150"]
IZVOR: SPC[/caption]
Sveta mučenica Julija djevica. Rodom iz Kartagene, od znamenita roda. Kada Persijanci pokoriše Kartagenu, mnogi narod bi odvučen u ropstvo. I sv. Julija bi uhvaćena i zarobljena i dopade u ruke nekom trgovcu u Siriji. Taj trgovac beše neznabožac. Vidjevši Juliju kao hrišćanku on je savjetovaše više puta da se odrekne Hrista i postane jednovjerna s njim, ali Julija nikako na to ne pristajaše. Pa kako Julija bješe vjerna i pouzdana u službi, to je trgovac ostavi na miru i ne govoraše joj više o vjeri. Jednom trgovac natovari lađu robom, uze Juliju sobom, i krete morem u daleke strane zemlje radi trgovine. Kada stigoše na Korziku, bješe neki praznik neznabožački, i trgovac se pridruži skvernom žrtvoprinošenju, a Julija osta u lađi plačući što toliko ljudi žive u glupoj zabludi i ne poznaju istinu. No nekako neznabošci saznadu za nju, izvuku je iz lađe, i ako se njen gospodar tome protivio, i počnu je strašno mučiti. Odsjekoše joj grudi i baciše na neki kamen, a po tom raspeše je na krst, na kome sv. Julija predade duh svoj Bogu. Njena smrt bude objavljena angelom Božjim monasima na obližnjem ostrvu Margariti (ili Gorgoni), i oni pređu i česno sahrane tijelo mučenice. Mnoga čudesa projavljivala su se na grobu sv. Julije kroz vjekove i vjekove, a i ona se sama nekima javljala iz onoga svijeta. Česno postrada u VI vijeku. Poslije mnogo godina htjedoše vjerni sazidati novu crkvu, na jednom drugom mjestu, u čast svete Julije, pošto stara crkva bijaše i tijesna i oronula. Sabraše, dakle materijal: kamen, ciglu, pijesak i ostalo što treba na tom novom mestu. Ali se dogodi da noću uoči onog dana, kada su namjeravali temelj položiti, sav onaj materijal biješe nevidljivom rukom prenijet do one stare crkvice. U nedoumici ljudi opet preniješe materijal na ono novo mjesto, no opet se dogodi isto: materijal se obrete na starom mjestu pored stare crkve. I vidješe noćni stražari neku presvijetlu djevojku kako na bijelim volovima prevozi materijal ka staroj crkvi. Iz ovoga razumješe svi, da sv. Julija ne želi da joj se crkva zida na drugom mjestu, te porušiše staru crkvu, i na tom istom mjestu podigoše novu.
