Predsjednik Skupštine opštine Tivat i funkcioner Nove srpske demokratije Miljan Marković oglasio se povodom niza tekstova novinara „Vijesti“ Siniše Lukovića, koji ga u kontinuitetu proziva i optužuje zbog prisustva na događajima vezanim za srpsku kulturnu i vjersku tradiciju, te mu, kako je ocijenio, „kreira negativan narativ isključivo na osnovu nacionalne i vjerske pripadnosti“.

U podužem i sadržajnom reagovanju, Marković je odbacio kao neosnovane sve insinuacije da službene ili protokolarne aktivnosti koje obavlja u svojstvu predsjednika Skupštine imaju bilo kakvu političko-vjersku pozadinu. Naprotiv, istakao je, u pitanju su aktivnosti koje afirmišu kulturni pluralizam i institucionalno uvažavanje vjerskih i nacionalnih zajednica u Boki.

– Gospodine Lukoviću, uz svu vašu zlu volju, uredno sam urado sve što ste naveli, ali ste nažalost preskočili brojne druge događaje na kojima sam takođe učestvovao. Propustili ste, recimo, da spomenete da sam finansirao donaciju Srpskoj kući u Pljevljima, ili da sam zajedno sa Kolom srpskih sestara obezbijedio uniforme iz Prvog svjetskog rata za stalnu postavku te ustanove, poručio je Marković.

„Moje aktivnosti su javne, a vaša namjera zlonamjerna“


On je dodao da sve svoje aktivnosti transparentno objavljuje na svom Fejsbuk profilu, u lokalnim novinama i zvaničnim kanalima Opštine Tivat, te da Luković i redakcija „Vijesti“ očigledno „selektivno pristupaju obradi informacija u cilju stvaranja negativne slike“.

– Moj savjet je da posjetite moj profil i pogledate sve objave od 2. decembra 2022. godine, od kada sam na funkciji. Tamo je sve dokumentovano — i ono što sam radio u okviru službenih obaveza, ali i ono što sam finansirao iz sopstvenog džepa.

Marković posebno naglašava da se sve donacije koje je dao crkvama, ustanovama ili nevladinim organizacijama finansiraju iz njegovih ličnih primanja, a ne iz opštinskog budžeta, što je, kako ističe, potpuno suprotno od onoga što Luković sugeriše u svom tekstu.

– Naslov „Crkva zove, građani plaćaju“ je klasična manipulacija. Od svih događaja koje sam posjetio, možda su dva u direktnoj organizaciji SPC. Ostali su u organizaciji zavičajnih udruženja i NVO sektora.

„Prisustvo liturgiji nije zločin — to je lični odnos prema vjeri“


U osvrtu na primjedbe da redovno prisustvuje crkvenim službama, Marković odgovara:

– Da li ću nakon vaših konstrukcija prestati da prije polaganja vijenaca prisustvujem liturgiji? Neću. Pričešćujem se i prisustvujem molitvi — ne zbog fotografisanja, već iz vjere i poštovanja prema žrtvama.

On je istakao da učestvuje i u aktivnostima i inicijativama drugih vjerskih i etničkih zajednica u Tivtu, što, kako kaže, nije imao namjeru javno da ističe, ali je zbog konstantnog medijskog spinovanja prisiljen da iznese:

– Donatorski sam obezbijedio novu kuhinju i popravku kanalizacije u prostorijama Organizacije žena Tivta — što nema nikakve veze sa SPC, niti sa srpskim organizacijama. Ali, kada je Srbin u pitanju — sve se gleda kroz političke naočare, zaključuje Marković.

„Dijalog je suština demokratije, a ne problem“


U svom odgovoru Marković se osvrnuo i na zamjerke da redovno razgovara sa građanima, sekretarima, direktorima i predstavnicima NVO:

– Demokratija nije izolovan sistem u kojem političar treba da bude zatvoren u prostoriju bez prozora. Razgovaram jer mi je to dužnost. Moju politiku određuju građani, a ne mediji koji me žele „spakovati“ u ideološke kalupe.

On je naglasio da se proteklih godina u Tivtu stvari mijenjaju — srpski narod više nije isključen, a tradicije koje su godinama bile marginalizovane sada dobijaju institucionalnu podršku.

– Prije 2020. godine, na stratišta su dolazili samo članovi porodica žrtava i nekoliko opozicionara. Danas, opštinski i državni zvaničnici konačno priznaju te tragedije. Ta činjenica nekome očigledno smeta.

„Smetam jer sam Srbin i predstavljam drugačiji Tivat“


Markovićev odgovor predstavlja osvrt na širi kontekst — politički, vjerski i medijski — u kojem se nalaze srpski predstavnici u Crnoj Gori. Kao funkcioner Nove srpske demokratije, on ukazuje da se u njegovim aktivnostima traži isključivo „ono što se može izvrgnuti ruglu“, dok se zanemaruje sve ono što doprinosi kulturnom i institucionalnom pluralizmu grada.

– Vi biste, da možete, zabranili da se pričešćujem. Ali, ja ću nastaviti da radim ono što je ispravno — da razgovaram sa građanima, uvažavam različitosti i branim vrednosti koje predstavljam. Za sve ostalo — odgovor ću dati na izborima.