Crnogorski novinar Dražen Živković ocijenio je da Aleksandar Vučić i izborna lista okupljena oko njegove politike u završnicu kampanje ulaze sa prednošću koju su, prema njegovom mišljenju, izgradili ekonomskim rezultatima, jačanjem međunarodnog položaja Srbije, očuvanjem vojne neutralnosti i politikom državne stabilnosti.

U autorskom tekstu Živković navodi deset razloga zbog kojih očekuje ubjedljivu izbornu pobjedu Vučićeve liste 25. oktobra, ističući da njegov politički uspjeh ne proizlazi iz izbornih okolnosti ili medijske prednosti, već iz kontinuiteta državne politike i povjerenja koje je gradio među građanima.

„Ovo nije pitanje izborne sreće niti puke medijske prednosti — ovo je rezultat višegodišnjeg rada, jasne političke vizije i državničke stabilnosti”, piše Živković.

Kao jednu od najvažnijih prednosti Vučićeve politike izdvaja sposobnost upravljanja krizama, od globalne inflacije i energetskih poremećaja do pritisaka na zdravstveni i bezbjednosni sistem. Smatra da je država u takvim okolnostima uspijevala da ograniči posljedice po stanovništvo i privredu, dok su politički protivnici, prema njegovoj ocjeni, krizne situacije koristili za produbljivanje unutrašnjih sukoba.

Posebno mjesto u njegovoj analizi zauzima samostalna spoljna politika Srbije. Živković naglašava da je Vučić, uprkos pritiscima velikih sila, uspio da očuva pravo Beograda da o najvažnijim državnim pitanjima odlučuje u skladu sa sopstvenim interesima.

„Srbija ne savija kičmu ni pred Istokom ni pred Zapadom — odluke se donose u Beogradu, u interesu građana Srbije, a ne u stranim ambasadama”, ističe Živković.

Takvu politiku povezuje sa razvijenom diplomatskom saradnjom sa Evropskom unijom i Sjedinjenim Američkim Državama, uz istovremeno održavanje partnerskih odnosa sa Rusijom, Kinom i državama Pokreta nesvrstanih. Ocjenjuje da je zahvaljujući tim kontaktima Srbija ojačala regionalni položaj i otvorila dodatne mogućnosti za privrednu saradnju i privlačenje investicija.

U ekonomskom dijelu analize Živković ukazuje na rast bruto domaćeg proizvoda, smanjenje nezaposlenosti, priliv stranih investicija i izgradnju infrastrukture kao rezultate na kojima Vučićeva lista zasniva svoju predizbornu ponudu.

Posebno izdvaja međunarodnu izložbu Ekspo 2027, koju predstavlja kao jedan od najznačajnijih razvojnih projekata Srbije, sa potencijalom da podstakne nove investicije, ubrza infrastrukturnu izgradnju i dodatno ojača međunarodnu prepoznatljivost zemlje.

Pored ekonomije, Živković naglašava značaj vojne neutralnosti i modernizacije Vojske Srbije. Nabavku savremenih odbrambenih sistema, ulaganja u domaću namjensku industriju i jačanje odbrambenih kapaciteta vidi kao važne elemente politike koja, prema njegovom tumačenju, smanjuje mogućnost spoljnih pritisaka i doprinosi bezbjednosti države.

Jednim od presudnih nacionalnih pitanja smatra Kosovo i Metohiju. Ukazuje na Vučićevo insistiranje na podršci srpskom stanovništvu u pokrajini, očuvanju njegovog ostanka i opstanka i diplomatskoj borbi protiv poteza vlasti u Prištini.

Živković istovremeno kritikuje opozicione grupacije, tvrdeći da na njihovim kandidatskim listama nema predstavnika Srba sa Kosova i Metohije, što navodi kao pokazatelj različitog odnosa prema tom pitanju.

Posebno oštar dio njegovog teksta odnosi se na političke protivnike Aleksandra Vučića u regionu. Živković imenuje Mila Đukanovića, Aljbina Kurtija i Andreja Plenkovića, ocjenjujući da njihovi stavovi prema politici Beograda predstavljaju dodatni razlog za okupljanje birača koji podržavaju državnu samostalnost Srbije.

Prema njegovoj ocjeni, kritike koje dolaze iz Podgorice, Prištine i Zagreba u dijelu srpskog biračkog tijela mogu da proizvedu suprotan efekat od onog koji njihovi autori očekuju, odnosno da dodatno učvrste podršku Vučićevoj politici. Živković to tumači kao političko suprotstavljanje konceptu snažne i nezavisne Srbije, mada u tekstu ne iznosi dokaze o koordinisanom djelovanju navedenih aktera.

Kada je riječ o domaćoj političkoj sceni, Živković ocjenjuje da je najveći problem opozicije odsustvo jasnog ekonomskog, razvojnog i spoljnopolitičkog programa.

„Čitava njihova politika svela se na samo jednu frazu: Rušimo Vučića”, navodi Živković, smatrajući da protivljenje jednom političaru nije dovoljno da bi se građanima ponudila uvjerljiva alternativa.

On ističe da se izborna podrška ne može zasnivati isključivo na protestima, kritikama vlasti i zahtjevima za političkim promjenama, već i na konkretnim rješenjima za privredu, plate, penzije, zdravstvo, infrastrukturu i međunarodni položaj zemlje.

Kao važnu prednost Vučića izdvaja i njegov neposredan odnos sa građanima. Obilaske gradova i sela, razgovore sa radnicima, poljoprivrednicima i penzionerima i reagovanje na lokalne probleme Živković vidi kao osnovu političkog povjerenja koje je, po njegovom mišljenju, teško narušiti medijskim kampanjama.

Za Živkovića, ključna razlika između Vučićeve liste i njenih protivnika svodi se na pitanje političke stabilnosti. Smatra da u uslovima međunarodnih sukoba, ekonomskih neizvjesnosti i bezbjednosnih izazova značajan dio birača prednost daje predvidljivosti, kontinuitetu razvoja i očuvanju unutrašnjeg mira.

Upravo zbog toga očekuje da će građani 25. oktobra podržati nastavak politike koju povezuju sa ekonomskim razvojem, većim platama i penzijama, jačanjem odbrane i samostalnim odlučivanjem o državnim pitanjima.

„Izbori nisu poligon za jeftine parole, već glasanje za budućnost djece, stabilnost plata i snagu države”, poručuje Živković.

Zaključuje da će ishod izbora, prema njegovom uvjerenju, pokazati da su građani Srbije izabrali „rad, rezultate i stabilnost — na čelu sa Aleksandrom Vučićem”.